Miejsce schronienia w szkole – jak wybrać je przed alarmem

1. Najpierw sprawdź formalnie dostępne formy ochrony

Jeżeli placówka ma dostęp do formalnego schronu, ukrycia, miejsca doraźnego schronienia lub zidentyfikowanego punktu schronienia, trzeba uwzględnić jego rzeczywisty status, pojemność i zasady wykorzystania. Jeżeli takich warunków nie ma, wzorzec szkolny przewiduje organizacyjne wyznaczenie najbezpieczniejszych dostępnych miejsc wewnątrz budynku. Taki wybór nie nadaje pomieszczeniu statusu ustawowego.

2. Kryteria wyboru pomieszczenia

Wzorzec preferuje kondygnację podziemną, jeżeli jest bezpieczna i dostępna. W przeciwnym razie wybiera się możliwie najniższą dostępną kondygnację. Preferowane są pomieszczenia wewnętrzne, bez okien lub z minimalną liczbą przeszkleń. Gdy to możliwe, między ludźmi a zewnętrzem powinny znajdować się dwie ściany.

• wybrana kondygnacja powinna mieć co najmniej dwa wyjścia prowadzące na zewnątrz;
• trasa dojścia musi być drożna, możliwa do pokonania przez konkretne grupy i przygotowana także w wariancie zastępczym;
• pomieszczenie trzeba ocenić pod kątem instalacji i zagrożeń, które mogą uczynić je niebezpiecznym;
• przeszklenia należy ograniczać, a wzorzec wskazuje zabezpieczenie ich folią odłamkową;
• nie wolno wpisywać „papierowej” pojemności oderwanej od rzeczywistej powierzchni, dojścia i warunków pobytu.

3. Licz nie tylko uczniów

Plan powinien odpowiadać maksymalnej przewidywanej liczbie osób, które mogą jednocześnie znajdować się w placówce. Oprócz dzieci i stałego personelu mogą to być pracownicy zewnętrzni, osoby świadczące usługi, rodzice i goście. Pojemności poszczególnych miejsc nie wolno przekraczać.

4. Samo pomieszczenie nie wystarczy

Przygotowanie obejmuje dostęp do kluczy, oświetlenie awaryjne i latarki, niezależny sposób komunikacji, wodę, apteczkę, środki higieny, rozwiązania sanitarne, worki na odpady, koce i baterie. W przedszkolu trzeba uwzględnić potrzeby najmłodszych. Produkty lecznicze przeznaczone dla konkretnych dzieci powinny być dostępne tak, aby po alarmie nie trzeba było wracać po nie do sali.

5. Dostępność i zakaz korzystania z windy

Osoby o ograniczonej mobilności potrzebują wcześniej ustalonego wsparcia: wskazanego pracownika i zastępcy, trasy możliwej do przejścia bez użycia windy oraz ewentualnego bezpiecznego wariantu na tej samej kondygnacji. Nie wystarczy stwierdzenie, że „wszyscy schodzą do piwnicy”, jeżeli część osób nie może tam bezpiecznie dotrzeć.

6. Miejsce w innym budynku to nie automatyczny cel po syrenie

Zewnętrzne miejsce może być elementem przygotowania przed zagrożeniem, ale po ogłoszeniu alarmu plan szkoły nie powinien prowadzić dzieci przez otwartą przestrzeń tylko dlatego, że w sąsiednim budynku znajduje się lepszy punkt. Zasadą jest wykorzystanie przygotowanych miejsc w budynku. Wyjście staje się właściwym rozwiązaniem dopiero wtedy, gdy dalszy pobyt bezpośrednio zagraża życiu lub zdrowiu i właściwy organ albo służby polecą opuszczenie obiektu oraz wskażą drogę.