112 to nie numer do sprawdzania, czy coś jest prawdą
Pod 112 dzwonimy w sytuacji, gdy potrzebna jest pilna pomoc służb, zwłaszcza gdy życie, zdrowie lub bezpieczeństwo są zagrożone. Gdy widzisz nagły wypadek, dziecko również może wykonać zgłoszenie.
Najpierw bezpieczeństwo. To ćwiczenie edukacyjne, a nie instrukcja dla każdej sytuacji. Podczas rzeczywistego zagrożenia kieruj się komunikatami służb, poleceniami opiekunów i warunkami na miejscu. W nagłym zagrożeniu życia lub zdrowia dzwoń na 112.
Pod 112 dzwonimy w sytuacji, gdy potrzebna jest pilna pomoc służb, zwłaszcza gdy życie, zdrowie lub bezpieczeństwo są zagrożone. Gdy widzisz nagły wypadek, dziecko również może wykonać zgłoszenie.
Zacznij od powiedzenia, co się stało i gdzie jesteś. Jeśli nie znasz adresu, opisz rozpoznawalne miejsce. Odpowiadaj na pytania operatora i nie rozłączaj się samodzielnie.
Nigdy nie wykonuj próbnego połączenia na 112. Poniższe rozmowy i sytuacje są całkowicie fikcyjne, a wynik zostaje w Twojej przeglądarce.
W każdej sytuacji wybierz najbezpieczniejsze rozwiązanie spośród podanych. Po odpowiedzi zobaczysz wyjaśnienie. W rzeczywistości okoliczności mogą być bardziej złożone.
W każdym podejściu pytania i odpowiedzi są losowane na nowo. Poprawna odpowiedź występuje równie często pod A, B i C.
Włącz JavaScript, aby uruchomić ćwiczenie.
Niech dorosły poda wymyślony adres i opis zdarzenia. Dziecko odpowiada: co się stało, gdzie i czy ktoś potrzebuje pilnej pomocy.
112 służy do nagłych zagrożeń. Jeśli potrzebujesz rozmowy i wsparcia emocjonalnego, możesz skorzystać z 116 111 lub 800 12 12 12.
Przeczytajcie wspólnie pierwszą sytuację, zanim dziecko kliknie odpowiedź. Po każdej decyzji poproś je o wyjaśnienie własnymi słowami. Na końcu omówcie jedną rzecz, którą można przygotować lub sprawdzić w domu albo w szkole. Nie wymuszaj opowiadania o własnych trudnych doświadczeniach i nie oceniaj dziecka wyłącznie na podstawie punktów.
Pamiętaj: zestaw służy do rozmowy i nauki, nie do sprawdzania gotowości placówki ani prowadzenia próbnych połączeń alarmowych.
Scenariusze i odpowiedzi przygotowano od podstaw dla BezpieczneDzieci.com. Materiały instytucji publicznych służą do sprawdzania zasad postępowania, a nie jako źródło kopiowanych zadań.
Numer 112 służy do zgłaszania nagłych sytuacji, w których potrzebna jest pomoc służb: gdy zagrożone jest zdrowie, życie, bezpieczeństwo ludzi lub mienie. Celem gry jest nauczenie dziecka rozpoznawania takich zdarzeń i przekazywania informacji. Nie wykonujemy prawdziwych połączeń „na próbę” — wszystkie sytuacje ćwiczymy w wyobraźni lub podczas rozmowy z dorosłym.
Przede wszystkim wyjaśnij, co się stało i gdzie potrzebna jest pomoc. Przydatny jest adres, miejscowość, nazwa ulicy, numer budynku lub czytelny punkt orientacyjny. Odpowiadaj na pytania operatora, nie zgaduj, gdy nie znasz odpowiedzi, i nie kończ rozmowy bez wyraźnego polecenia. Jeśli jesteś dzieckiem, możesz powiedzieć o tym operatorowi.
Numer alarmowy nie służy do zabawy, sprawdzania telefonu ani pytania o zwykłe informacje. Bezzasadne zgłoszenia mogą opóźnić pomoc potrzebną komuś w prawdziwym zagrożeniu. Z drugiej strony nie należy zwlekać z wezwaniem służb, gdy sytuacja rzeczywiście jest pilna.
Nie narażaj siebie na dodatkowe niebezpieczeństwo. Wezwij dorosłego, jeśli jest w pobliżu, i postępuj według poleceń operatora. W grze nie ćwiczymy ryzykownych działań ratowniczych bez nadzoru — koncentrujemy się na bezpiecznym wezwaniu pomocy.
Tak. Jeśli widzi pilne zagrożenie i potrzebna jest pomoc służb, może samodzielnie zadzwonić pod numer alarmowy.
Powiedz operatorowi, co widzisz wokół siebie: nazwę ulicy, sklepu, przystanku, skrzyżowania lub inny charakterystyczny punkt. Nie wymyślaj danych.
Nie. Takie ćwiczenia prowadzi się bez łączenia z centrum powiadamiania ratunkowego.